قذافی خوب... قذافی بد...

از قذافی حمایت می کنیم...

نه قذافی بد است اصلاً او را آدم حساب نمی کنیم...

نه آقایان باید گذشته ها را فراموش کرد و سیاست داشت. کشور دوست لیبی و برادر قذافی...

 

 

دست روزگار سیاست مدارانی را که بر گرد دنیا می چرخند رسوا می کند.

روزگاری جناب سرهنگ دستکش می پوشید که مبادا با دست برادران عرب خویش به خاطر تنجس این دست ها در مصافحه با اسرائیل دست بدهد و هم اکنون جناب آقا شتابان به سمت سارکوزی می دود.

سارکوزی همان جوجه صهیونیستی است که اسرائیل را معجزه هزاره سوم نامیده و در اجلاس آناپولیس و اعتبار به آن نقش اساسی را ایفا کرده است.

حکایت قذافی حکایت ما نیز هست. قذافی در افکار آزاد اندیشان نماد سیاست مداران بی جربذه ای است که ادبیات سیاسی ایشان بر ترس نهاده شده است. همان آقایانی که امروز اسم سلمان رشدی که می آید تنشان می لرزد و از ضعف حرف از قدمت این مساله می زنند و این که خلاف دموکراسی و دیپلوماسی است.

آخر دیپلوماسی و دموکراسی را می بینید. لذت ببرید...

شاید اگر کمی سیاست را از حضرت روح الله می آموخنید آنگاه اوضاعتان بهتر بود و هر بی سر و پایی در دنیا را برادر نمی خواندید که اثر شرمندگی از برادر در هر خبر سیما بر پیشانی تان بنشیند.

در کنفرانس آناپولیس دیدیم که انواع برادران عرب چگونه روسفیدمان کردند و بعد دیدیم که دست از سیاست خود برنداشنیم و دوباره در قمه العربیه دست در دستشان دادیم و خندیدیدم...

چرا از امام یاد نمی گیریم؟ چرا یاد نمی گیریم که ما باید با ملت ها متحد شویم نه دولت ها...

چرا از امام یاد نمی گیریم؟ چرا یاد نمی گیریم که راه بسیج شدن است نه تسلیم شدن...

حتی ما دیگری مثل قدیم نمی توانیم بگوییم نه شرقی نه غربی بلکه کم کم می گوییم هم شرقی هم غربی جمهوری اسلامی...

ولی من یاد ندارم امام این را گفته باشد مگر آقای هاشمی به یاد داشته باشند.

شرمنده...

دولت نهم در قالب شعار مبارزه آشتی ناپذیر با آمریکا اولین دولتی است که با آمریکا مذاکره کرد،‌ بنابراین پرسشی که در حال حاضر مطرح است این است که آیا اصرار بر ترسیم یک چهره پیروزمندانه برای یک چرخش یا تغییر جدید است یا خیر؟

موقعی پیش بود که بالاخره حزب الله لبنان یادی به یاد استاد الاساتید بسیجیان جهان اسلام امام خمینی (بالعکس آقایان و بسیجیان ایرانی) مستندی ساخت با نام روح الله که به نظر بنده برای نسل امروز نگاهی نو به امام بود. نگاهی که با نگاه صد من و دو زار صدا و سیما تفاوت های بسیاری داشت.

در آن مستند حجت بر همه تمام شد و آن رهبر فرزانه در مقابله با نماینده شوروی که برای خود اهن و ترپی هم داشتند و یک قطب فکری جهان به حساب می آمدند آن برخورد را کرد.

من فقط می خواستم دریچه بزرگتری را به روی ایشان باز کنم.

اما چه بگویم که نگویم بهتر است و تف سربالاست. اما باید گفت!

باید گفت که زمانی چند از رفتن امام نگذشت که آقایان به نام دیپلوماسی بسیاری از تئوری های امام را زیر پا گذاشتند و حال باید گفت که به نام دولتی که به زمان امام نگاهی دارد باید بگوییم که شرمنده...

خدمت آقایان عرض کردیم که اگر قصد تخطی از امر امام را دارند بسم الله علناْ بگویند که او اشتباه کرد و ما درست اندیشیده ایم و راهی را که او نرفته ما می توانیم برویم. آقایان! به نام دولت رجایی دم از مذاکرده با آمریکا زدن دیگر چیست؟ اما دیگر به اسم امام و رجایی و به کام آقایان... یا للعجب!